Ruiz i Altaba Lab

El laboratori es centra fonamentalment en la biologia de les cèl·lules mare tant en el desenvolupament normal com durant la malaltia. El cervell i altres òrgans alberguen cèl·lules mare específiques de teixit adult que estan implicades en el manteniment dels teixits i en la reparació tissular després de lesions i durant l'envelliment. Nosaltres recolzem una definició simple de les cèl·lules mare com aquelles cèl·lules que són capaces d'autorenovarse i que poden originar un o més tipus de cèl·lules més especialitzades. Per exemple, les cèl·lules mare neuronals poden donar origen a neurones, astròcits i oligodendròcits en el cervell i, les cèl·lules mare situades a la base de les criptes de Lieberkühn, a tot el revestiment epitelial de l'intestí.

El nostre principal esforç és dilucidar els mecanismes que controlen l'autorenovació i que confereixen el caràcter "mare" a certes cèl·lules en determinats moments sota determinades circumstàncies. El caràcter "mare" és, des del nostre punt de vista, una propietat que necessitem seguir funcionalment per determinar les seves conseqüències en el comportament i destinació de les cèl·lules. Els nostres esforços s'han centrat sobretot en les cèl·lules mare neuronals de la zona subventricular del ventricle lateral del lòbul frontal. D'altra banda, també hem dirigit i mantingut el nostre interès en altres cèl·lules mare adultes com les de l'intestí, així com en les cèl·lules mare embrionàries. A més, l'estudi del caràcter "mare" suposa comprendre com cèl·lules adultes diferenciades poden re-programar-se per adquirir propietats similars a les de les cèl·lules mare embrionàries.

Un treball complementari es centra en la biologia de les cèl·lules mare en el càncer, particularment en el glioblastoma, melanoma i càncer de còlon, entre d’altres. Aquestes cèl·lules en el tumor porten propietats mare i són capaces d'autorenovarse. A més, aquestes cèl·lules tenen la capacitat d'induir un nou tumor, la qual cosa augmenta la possibilitat de que siguin les responsables de les recurrències i les metàstasis. Mentre que s'han dedicat molts esforços en la lluita contra el càncer, amb cert èxit, hi ha molt poc a oferir actualment per tractar eficaçment les metàstasis.

Nosaltres recolzem la idea que una comprensió del comportament de la cèl·lula mare en el desenvolupament normal, en l'homeòstasi tissular i en el càncer pot esclarir la biologia del caràcter mare i obrir noves vies terapèutiques. Així, el major esforç del laboratori es centra d'una banda en comprendre com les cèl·lules mare s'autorenoven, sostenen i perpetuen la massa tumoral creixent i, d'altra banda, en comprendre com poden generar noves metàstasis en òrgans distants.

Un dels majors eixos d'investigació en el nostre laboratori s'ocupa de la funció i la lògica de la via HEDGEHOG (HH) – GLI. Es tracta d'una via de senyalització intercel·lular a través de la qual es comuniquen les cèl·lules per determinar la seva posició, la seva destinació i/o el seu comportament. Durant l'última dècada hem estat pioners en la comprensió de la funció dels factors de transcripció GLI en cèl·lules vertebrals i en tumors humans, desenvolupant conceptes com el "codi GLI" i la seva integració amb senyals HH i no HH. També hem proposat un model de progressió tumoral basat en l'acció morfo-genètica del GLI1 i en l'increment de la seva funció en esdeveniments oncogènics i en la pèrdua d'esdeveniments supressors del tumor. Per tant, diverses línies d'investigació en el laboratori fan seguiment de les interaccions d'HH-GLI i del codi GLI amb altres vies importants de senyalització i esdeveniments oncogènics com la pèrdua de p53, senyal RAS-MEK/AKT i activació de les vies BMP i WNT.

Un dels objectius a llarg termini és desenvolupar un quadre conceptual per entendre la miríada d'esdeveniments implicats en el desenvolupament i en el càncer. A més, estem involucrats en la creació de petites molècules inhibidores d'aquestes i altres dianes per a la química genètica i per a una possible perspectiva terapèutica.

Ruiz i Altaba Lab

The biology of stem cells is the major focus of the laboratory, both in normal development and in disease. The brain and other organs harbor adult tissue-specific stem cells that are involved in tissue maintenance and in repair following injury and during aging. We support a simple definition of stem cells as those cells that can self-renew and can give rise to one or more kinds of more specialized cells. For instance, neural stem cells can give rise to neurons, astrocytes and oligodendrocytes in the brain and those at the bottom of the crypts of Lieberkühn to the entire epithelial lining of the intestine.

Our main effort is to elucidate the mechanisms that control self-renewal and impart stemness to particular cells at a given time under a given set of circumstances. Stemness is, in our view, a property, and we need to follow it functionally in order to inquire about its consequences on cell behavior and fate. Our efforts have been mostly focused on neural stem cells of the subventricular zone of the lateral ventricle of the forebrain. In addition, we have addressed and maintain an interest in other adult stem cells, such as those of the intestine, and on embryonic stem cells. Moreover, trying to understand stemness includes an understanding of how adult differentiated cells can be reprogrammed to acquire embryonic stem cell-like properties.

Additional work addresses the biology of stem cells in cancer, focusing on glioblastoma, melanoma, colon cancer and others. These are cells in the tumor that display stemness properties and self-renew. In addition, these cells have the capacity to induce a new tumor, raising the possibility that they are responsible for tumor recurrence and metastases. While much effort has been devoted to and some success exists in fighting cancer, there is little one can offer today to effectively treat metastases.

We subscribe to the idea that an understanding of stem cell behavior in normal development, homeostasis, and cancer can shed light on the biology of stemness and yield new therapeutic avenues. A major effort of the lab thus focuses on understanding how cancer stem cells self-renew, sustain and perpetuate the growing tumor mass on the one hand, and on the other how they may seed new metastases in distant organs.

One major axis of investigation in our laboratory concerns the function and logic of the HEDGEHOG (HH) – GLI pathway. This is an intercellular signaling pathway with which cells communicate to know or ascertain their position, fate and/or behavior. Over the last decade we have pioneered the function of the GLI transcription factors in vertebrate cells and human tumors, developing concepts like the GLI code and its integration of HH and non-HH signals. We have also proposed a model for tumor progression based on the morphogenetic action of GLI1 and increases in its function by oncogenic and loss of tumor suppressive events. Consequently, various lines of research in the lab track the interactions of HH-GLI and the GLI code with other important signaling pathways and oncogenic events such as loss of p53, RAS-MEK/AKT signaling, and activation of the BMP and WNT pathways.

One long-term goal is to develop a conceptual framework to understand the myriad of events involved in development and cancer. Furthermore, we are involved in developing small molecule inhibitors to these and other targets for chemical genetics and a possible therapeutic outlook.

Ruiz i Altaba Lab

El laboratorio se centra fundamentalmente en la biología de las células madre tanto en el desarrollo normal como en la enfermedad. El cerebro y otros órganos albergan células madre específicas de tejido adulto que están implicadas en el mantenimiento de los tejidos y en la reparación tisular después de lesiones y durante el envejecimiento. Nosotros apoyamos una definición simple de las células madre como aquellas células que son capaces de autorrenovarse y que pueden originar uno o más tipos de células más especializadas. Por ejemplo, las células madre neuronales pueden dar origen a neuronas, astrocitos y oligodendrocitos en el cerebro y las células madre situadas en la base de las criptas de Lieberkühn, a todo el revestimiento epitelial del intestino.

Nuestro principal esfuerzo es dilucidar los mecanismos que controlan la autorrenovación y confieren el carácter “madre” a ciertas células en determinados momentos bajo determinadas circunstancias. El carácter “madre” es, desde nuestro punto de vista, una propiedad que necesitamos seguir funcionalmente para determinar sus consecuencias en el comportamiento y destino de las células. Nuestros esfuerzos se han centrado sobre todo en las células madre neuronales de la zona subventricular del ventrículo lateral del lóbulo frontal. Por otra parte, también hemos dirigido y mantenido nuestro interés en otras células madre adultas como las del intestino, así como en las células madre embrionarias. Además, el estudio del carácter “madre” supone comprender cómo células adultas diferenciadas pueden reprogramarse para adquirir propiedades similares a las de las células madre embrionarias.

Un trabajo complementario se centra en la biología de las células madre en el cáncer, particularmente en el glioblastoma, melanoma y cáncer de colon entre otros. Estas células en el tumor llevan propiedades madre y son capaces de autorrenovarse. Además, estas células tienen la capacidad de inducir un nuevo tumor, lo que aumenta la posibilidad de que sean las responsables de las recurrencias y las metástasis. Mientras que se han dedicado muchos esfuerzos en la lucha contra el cáncer, con cierto éxito, hay muy poco a ofrecer actualmente para tratar eficazmente las metástasis.

Nosotros apoyamos la idea de que una comprensión del comportamiento de la célula madre en el desarrollo normal, en la homeostasis tisular y en el cáncer puede esclarecer la biología del carácter madre y abrir nuevas vías terapéuticas. Así, el mayor esfuerzo del laboratorio se centra por una parte en comprender cómo las células madre se autorrenuevan, sostienen y perpetúan la masa tumoral creciente, y por otra parte, comprender cómo pueden generar nuevas metástasis en órganos distantes.

Uno de los mayores ejes de investigación en nuestro laboratorio se ocupa de la función y la lógica de la vía HEDGEHOG (HH) – GLI. Se trata de una vía de señalización intercelular a través de la cual se comunican las células para determinar su posición, su destino y/o su comportamiento. Durante la última década hemos sido pioneros en la comprensión de la función de los factores de transcripción GLI en células vertebrales y en tumores humanos, desarrollando conceptos como el “código GLI” y su integración con señales HH y no HH. También hemos propuesto un modelo de progresión tumoral basado en la acción morfogenética del GLI1 y en el incremento de su función en eventos oncogénicos y en la pérdida de eventos supresores del tumor. Por consiguiente, varias líneas de investigación en el laboratorio hacen seguimiento de las interacciones de HH-GLI y del código GLI con otras vías importantes de señalización y eventos oncogénicos como la pérdida de p53, señal RAS-MEK/AKT y activación de las vías BMP y WNT.

Uno de los objetivos a largo plazo es desarrollar un cuadro conceptual para entender la miríada de eventos implicados en el desarrollo y en el cáncer. Además, estamos involucrados en la creación de pequeñas moléculas inhibidoras de estas y otras dianas para la química genética y para una posible perspectiva terapéutica.

Laboratoire Ruiz i Altaba

La biologie des cellules souches, au cours du développement normal ainsi que dans le contexte d’une maladie, est le principal centre d’intérêt du laboratoire. Le cerveau, tout comme les autres organes, possède des cellules souches adultes spécifiques qui sont impliquées dans le maintien des tissus, dans la réparation tissulaire suite à une blessure et dans le vieillissement. Nous adhérons à la définition des cellules souches comme étant des cellules capables de s’auto-renouveler et de donner naissance à un ou plusieurs types de cellules plus spécialisées. Par exemple, dans le cerveau, les cellules souches neurales peuvent donner naissance à des neurones, des astrocytes et des oligodendrocytes ; quant aux cellules souches situées au bas des cryptes de Lieberkühn, elles sont à l’origine de l’intégralité de l’épithélium intestinal.

Nous nous efforçons d’élucider les mécanismes qui controlent l’auto-renouvellement et confère le caractère « souche » à certaines cellules à un moment donné et dans des circonstances précises. Le caractère « souche » est de notre point de vue une propriété que nous devons suivre fonctionnellement pour obtenir des données sur ses conséquences sur le comportement et le destin cellulaire. Nos efforts ont principalement porté sur les cellules souches neurales de la zone sous-ventriculaire du ventricule latéral du prosencéphale. Nous nous intéressons également aux autres cellules souches adultes dont celles de l’intestin, ainsi qu’aux cellules souches embryonnaires. Par ailleurs, l’étude du caractère souche des cellules inclut également une compréhension de comment une cellule adulte différenciée peut être reprogrammée pour acquérir des caractéristiques semblables à celles des cellules souches embryonnaires.

D’autres études complémentaires portent sur la biologie des cellules souches cancéreuses, particulièrement dans les contextes de glioblastomes, mélanomes, et cancer de colon. Il s’agit de cellules de la tumeur qui portent le caractère souche et qui sont capables de s’auto-renouveler. De plus, ces cellules ont la capacité d’induire une nouvelle tumeur, ce qui suggère qu’elles pourraient être responsables des cas de récurrence tumorale ainsi que des métastases. Alors que beaucoup d’efforts ont été consacrés aux traitements des cancers locaux, avec quelques succès, peu de solutions sont proposées pour traiter efficacement les métastases.

Nous soutenons l’idée que la compréhension du comportement des cellules souches au cours du développement normal, dans l’homéostase tissulaire, et dans les cancers peut éclairer l’ensemble de la biologie des cellules souches et ouvrir de nouvelles voies thérapeutiques. Les efforts du laboratoire se concentrent sur les mécanismes permettant aux cellules souches cancéreuses d’une part de s’auto-renouveler, de maintenir et de faire croître la masse tumorale, et d’autre part de générer des métastases dans des organes distants.

Un axe majeur d’étude dans notre laboratoire concerne la fonction et la logique (?) de la voie de signalisation HEDGEHOG (HH) – GLI. Il s’agit d’une voie de signalisation intercellulaire par laquelle les cellules communiquent afin de déterminer leur position, leur destin et leur comportement. Durant la dernière décennie, nous avons ouvert la voie de la compréhension de la fonction des facteurs de transcription GLI dans les cellules de vertébrés et dans les tumeurs humaines, aboutissant à des concepts nouveaux tels que le « code GLI » et son intégration des signaux HH et non-HH. Nous avons également proposé un model de progression tumorale basé sur l’action morphogénétique de GLI1 et l’augmentation de sa fonction par des évènements oncogéniques ou par la disparition d’événement anti-tumorigéniques. De fait, plusieurs axes de recherche au laboratoire concourent à analyser les interactions de la voie HH-GLI et du code GLI avec d’autres voies de signalisations importantes et des événements oncogéniques tels que la perte de p53, la voie RAS-MEK/AKT, et l’activation des voies BMP et WNT.

L’un des objectifs à long terme est de développer un cadre conceptuel pour comprendre la myriade d’événements dans le développement et le cancer. De plus, nous sommes impliqués dans le développement de molécules inhibitrices de ces voies de signalisations à des fins thérapeutiques.

Ruiz i Altaba Lab

本实验室主要关注点是干细胞在正常发育和疾病过程中的生物学意义。脑与其它器官都含有参与组织维持以及对损伤与衰老进行修复的组织特异性成体干细胞。 我们支持干细胞的一种简单定义，其认为干细胞可以自我更新同时可以产生一类或多类更为专门化的细胞。例如，在脑中的神经干细胞可以产生神经元、星形胶质细胞、还有少突胶质细胞，而在Lieberkühn皱褶底部的干细胞则可以产生全部的肠道的粘膜上皮。

我们的主要工作是探讨在特定的情况下在特定的时间控制特定的细胞自我更新和赋予这些细胞干细胞性的机制。在我们看来，干细胞性是一个属性，我们需要在功能上遵循它，以探询有关细胞的行为和命运的后果。我们的努力已大多集中于对前脑侧脑室的室下区神经干细胞。此外，我们已解决并有兴趣于其他成体干细胞如小肠干细胞和胚胎干细胞。此外，要了解干细胞性还包括理解有关成体已分化的细胞能够被重新编程获取胚胎干细胞性。

另一方面的工作是致力于癌症中的干细胞生物学，主要研究胶质母细胞瘤（glioblastoma）,黑色素瘤（melanoma）, 结肠癌（colon cancer） 等等。而这些肿瘤中的细胞显示干细胞特性并能够自我更新。除此，这些细胞有促使新的肿瘤产生的能力，进而增加他们是造成肿瘤复发和转移的罪魁祸首的可能性。尽管我们已经努力于抗癌研究并且取得一些成功，但是至今没有什么人能提供有效的治疗转移的方法。

我们赞同这一观点，即理解正常发育、体内平衡和肿瘤中干细胞行为能说明干细胞性的生物学意义及产生的新的治疗途径。我们实验室的一个主要工作重点是了解肿瘤干细胞如何一方面自我更新、维持和延续肿瘤组织的增长，而另一方面他们可能在远处器官种植转移。

我们实验室的研究主线是关注HEDGEHOG (HH) – GLI通路的功能和逻辑。细胞通过信号通路相联系从而了解和确定它们的位置、命运和/或行为。在过去的十年中，我们率先研究在脊椎动物细胞和人类肿瘤中GLI转录因子的功能，提出如GLI编码及它与HH和非HH信号的整合等概念。我们还提出了基于GLI的形态发生作用和其致癌及丧失抑癌性的肿瘤进展模型。因此，我们实验室从不同的研究方向追踪HH-GLI及GLI 编码与其他重要的信号通路和致癌事件如p53缺失、RAS-MEK/AKT信号和BMP及WNT通路的激活等之间的关系 。

我们的长期目标是建立一个概念框架，以了解发育和肿瘤中各项事件。此外，我们参与开发小分子抑制剂针对与化学遗传学相关并且可能有治疗前景的各种靶向物。

Laboratorio Ruiz i Altaba

La biologia delle cellule staminali è il maggior interesse del laboratorio, sia durante lo svuluppo sia in stato patologico. Il cervello e altri organi possiedono cellule staminali tessuto-specifiche che sono coinvolte nel mantenimento dell’omeostasi tissutale, nella riparazione dopo lesioni e durante l’invecchiamento. Appoggiamo la semplice definizione di cellule staminali come quelle cellule che hanno la capacità di auto-rinnovarsi e di originare uno o piu’ cellule specializzate. Per esempio, le cellule staminali neurali possono originare neuroni, astrociti e oligodendrociti nell’encefalo e le cellule alla base delle cripte di Lieberkühn, l’intero rivestimento epiteliale dell’intestino.

Il nostro impegno principale è di chiarire i maccanismi che controllano auto-rinnovazione e che conferiscono la staminalità ad un particolare gruppo di cellule in un preciso momento e sotto il controllo di determinati fattori. La staminalità, dal nostro punto di vista, è una proprietà e abbiamo bisogno di seguirla funzionalmente in modo da capire le conseguenze che comporta dal punto di vista del comportamento e del destino cellulare. I nostri interessi si sono concentrati principalmente su cellule staminali neurali presenti nel ventricolo laterale della zona subventricolare del prosencefalo. Inoltre, abbiamo sviluppato e mantenuto un interesse per altre cellule staminali in adulto, come quelle dell’intestino e per cellule embrionali staminali. Cercare di capire la staminalità, inoltre, include la comprensione di come cellule differenziate possano essere riprogrammate in modo da acquisire proprietà tipiche delle cellule embrionali staminali.

Una parte di lavoro supplementare si concentra sulla biologia della cellule staminali del cancro, focalizzato in particolare su glioblastoma, melanoma, cancro del colon e altri. Vi sono cellule all’interno del tumore che mostrano propietà tipiche delle cellule staminali e self-renewal. Inoltre, queste cellule hanno la capacità di indurre la formazione di un nuovo tumore, portando alla luce la possibilità che siano responsabili della formazione di recidive e metastasi.

Supportiamo l’idea che una comprensione del comportamento delle cellule staminali nel normale sviluppo, nell’omeostasi e nel cancro possa fare luce sulla biologia della staminalità e possa fornire nuove prospettive terapeutiche. Uno degli obiettivi principali del laboratorio è quello di capire come da una parte le cellule staminali del cancro si autorinnovino, sostengano e promuovano la crescita della massa tumorale e dall’altra come possano formare metastasi in altri organi distanti.

Uno dei principali punti di ricerca nel nostro laboratorio riguarda la funzione e la logica della via di HEDGEHOG (HH) – GLI. Si tratta di una via di trasduzione del segnale attraverso la quale le cellule comunicano in modo da capire o accertare la loro posizione, il loro destino e/o comportamento. Negli ultimi dieci anni siamo stati tra i primi ad occuparsi della funzione dei fattori di trascrizione GLI nelle cellule di vertebrato e in tumori umani, sviluppando concetti come il “codice GLI” e la sua integrazione coi segnali HH e non-HH. Abbiamo inoltre proposto un modello per la progressione tumorale basato sull’azione morfogenica di GLI1 e l’aumento della sua funzione dovuta a fattori oncogenici e la perdita di eventi tumore soppressivi. Conseguentemente, diverse linee di ricerca nel laboratorio seguono le interazioni di HH-GLI e del “codice GLI” con altre importanti vie di trasduzione del segnale ed eventi oncogenic, i come la perdita di p53, la trasduzione attraverso RAS-MEK/AKT e l’attivazione delle vie di BMP e WNT.

Un goal a lungo termine è quello di sviluppare una struttura concettuale in modo da capire la miriade di eventi coinvolti nello sviluppo e nel cancro. Inoltre, siamo coinvolti nella creazione di piccole molecole inibitorie per questi ed altri targets per la chimica genetica e per una possible prospettiva terapeutica.

Labor Ruiz i Altaba

Der Forschungsschwerpunkt unseres Labors liegt auf der Stammzellenbiologie in der normalen Entwicklung und bei Krankheit. Das Gehirn und andere Organe beherbergen adulte gewebsspezifische Stammzellen, die an der Aufrechterhaltung der Gewebsfunktion und an der Reparatur infolge von Verletzungen und im Zuge des Alterungsprozesses beteiligt sind. Wir befürworten die einfache Definition von Stammzellen als Zellen die sich selbst erneuern und die eine oder mehrere spezialisierte Zellen ausbilden können. Neurale Stammzellen, beispielsweise, können sich zu Neuronen, Astrozyten und Oligodentrozyten im Gehirn ausbilden und die Stammzellen an der Basis der Lieberkühnkrypten können das gesamte Epitelium im Darm formen.

Unser Hauptziel ist es die Mechanismen die die Selbsterneuerung kontrollieren und das “Stammzellensein” (stemness) an eine bestimmte Zelle zu einem bestimmten Zeitpunkt unter vorgegebenen Bedingungen vermitteln, aufzuklären. “Stammzellensein” ist, unserer Ansicht nach, eine Eigenschaft die wir funktionell analysieren um die Konsequenzen auf Zellverhalten und -bestimmung herauszufinden. Wir konzentrieren uns hauptsächlich auf neuronale Stammzellen der subventrikulären Zone des lateralen Ventrikels im Vorhirn. Zusätzlich sind wir an anderen adulten Stammzellen, wie Darmstammzellen und an embryonalen Stammzellen interessiert. Weiters, der Versuch das „Stammzellensein“ zu verstehen inkludiert das Verständnis wie adulte differenzierte Zellen reprogrammiert werden können und embryonale stammzellenähnliche Eigenschaften annehmen.

Zusätzlich erforschen wir die Krebsstammzellenbiologie in Glioblastoma, Melanoma, Darmkrebs und anderen Krebsarten. Krebsstammzellen sind Zellen im Tumor mit Stammzelleneigenschaften die sich selbst erneueren können. Ausserdem haben diese Zellen die Kapazität einen neuen Tumor zu induzieren, was wiederum den Schluss zulässt dass sie für das Wiederauftreten eines Tumors und für Metastasis verantwortlich sein könnten. Während viele Bemühungen, einige erfolgreich, dem Kampf gegen Krebs gewidmet wurden, ist wenig bekannt um effizient Metastasen zu behandeln.

Das Verstehen des Stammzellenverhaltens in der normalen Entwicklung, in der Homeostase und bei Krebs könnte Licht in die Biologie des „Stammzellenseins“ bringen kann und neue therapeutische Möglichkeiten aufzeigen. Einerseits studieren wir wie sich Krebsstammzellen selbsterneuern, erhalten und ihr Verhalten im wachsenden Tumor, andererseits, wie sie Metastasen in entfernten Organen verursachen könnten.

Eine Hauptachse der Forschung in unserem Labor betrifft die Funktion und Logik des HEDGEHOG (HH) – GLI Signalübertragungsweges. Der HEDGEHOG (HH) – GLI Signalübertragungsweges ist ein interzellulärer Signalübertragungsweg über den Zellen Information zu ihrer Position, ihrem Schicksal und/oder ihrem Verhalten erhalten. Über das letzte Jahrzehnt waren wir Pioniere in der Erforschung der Funktion des Gli Codes und der Integration von HH- und HH-unabhängigen Signalen. Wir haben auch ein Model der Tumorentwicklung basierend auf morphogenetische Aktionen von GLI1 und einer Intensivierung seiner Funktion im Falle von onkogenen oder tumorsupprimierenden Vorgängen vorgeschlagen. Infolgedessen beschäftigen sich diverse Forschungsprojekte mit der Interaktion von HH-GLI und dem GLI Code mit anderen wichtigen Signalübertragungswegen und onkogenen Vorgängen wie den Verlust von p53, RAS-MEK/AKT Signalübertragungsweg und der Aktivierung von BMP und WNT Signalübertragungswegen.

Ein langfristiges Ziel ist es ein konzeptionelles Rahmenwerk zu entwickeln um die unzähligen Vorgänge involviert in Entwicklung und Krebs zu verstehen. Weiters sind wir involviert in die Entwicklung von kleinen Molekülinhibitoren und anderen Targets für chemische Genetik mit einer möglichen therapeutischen Perspektive.

Ruiz i Altaba laborategia

Gure ikerketaren helburu nagusia enbrioian forma nola garatzen den, nola irauten duen eta eraldatzen gizaki helduan, eta gaixotasunean nola aldatzen den ulertzea da.

Gure eginkizuna ama-zelulen biologia aztertzea da, enbrioi-garapen osasuntsuan nahiz gaixotasunean. Hainbat organok, garunak besteak beste, berariazko ama-zelulak edukitzen dituzte, ehunen mantenimentuarekin, zauritu ondorengo osatzearekin, eta zahartzearekin zer ikusia dutenak. Guretzat ama-zelulak auto-ugaritzeko ahalmena duten, eta mota ezberdinetako zelula espezifiko bihur daitezkeenak dira. Adibidez, garuneko ama-zelula neuraletatik neuronak, astrozitoak eta oligodendrozitoak sor daitezke; era berean, Lieberkühnen kriptetako zelulak mota guztietako hesteetako epitelio-zelula bilaka daitezke.

Gure ahaleginik handiena zelulen auto-ugaritzea eragiten duen eta, denbora eta baldintza jakin batzuetan, zelula batzuei ama-zelulen izaera ematen dien mekanismoak ezagutzea da. Ezaugarri horien muina funtzionalki ikertu nahi dugu, zelulen portaeran eta bilakaeran dituzten ondorioak ezagutzeko. Gure ikerketetarako aukeratu ditugun zelulak entzefaloaren alboko bentrikuluko gune sub-bentrikularreko ama-zelulak dira. Halaber, bestelako ama-zelula ere ikertu dugu, hala nola hesteetakoak eta enbrioietakoak. Bestalde, ama-zelulak hobeto ezagutzeak zelula heldu diferentziatuek enbrioiko ama-zelulen ezaugarriak nola har ditzaketen ulertzen lagundu dezake.

Beste lan arlo batek tumoretako ama-zelulak lantzen ditu, zehazkiago glioblastoma, melanoma, koloneko minbizia eta bestelako tumoreak. Tumoretako ama-zelulak ama-zelulen ezaugarriak dituzten eta auto-ugaritu daitezkeen tumoretako zelulak dira. Horretaz gain, zelula horiek tumore berri bat eragin dezakete; hortaz, tumoreen errekurrentziaren edo metastasiaren erantzuleak izan daitezke. Ahalegin handien ondorioz minbiziaren aurkako borrokan arrakasta batzuk izan badira ere, metastasi-tumoreen aurka ez da oraindik tratamendu eraginkorrik lortu.

Gure ustetan zelulen garapen osasuntsuan, homeostasian eta minbizian ama-zelulek duten eragina hobeto ezagutzeak ama-zelulen biologia hobeto ulertzen lagunduko luke, eta, ondorioz, sendabideei aukera berriak zabaldu. Horregatik, gure erronka nagusiak honakook ditugu: batetik, tumoretako ama-zelulak nola ugaritzen diren eta irauten duten, eta tumoreen masa nola iraunarazten duten ulertzea, eta bestetik, urruneko organoetan metastasiak nola sor ditzaketen jakitea.

Gure ikerketa-ardatz nagusiak HEDGEHOG (HH)-GLI seinalizazio-bideari erreparatzen dio. Zelula barruko seinalizazio-bide horren bidez, zelulek beraien arteko kokapenaren, helburuen eta ehunetan duten portaeren berri izaten dute. Azken hamarraldian GLI transkripzio- faktoreen ikerketa gidatu dugu, ornodun zeluletan eta giza tumoretan, eta hainbat ideia garatu dugu, hala nola GLI kodea, eta nola berak integratzen dituen seinaleak, HHren menpekoak izan edo ez. Tumore-progresio eredu bat ere proposatu dugu, GLI1 proteinen ekinbide morfogenetikoan eta ekinbiden honen hazkuntzan oinarrituta. Ondorioz, laborategiko hainbat lan-lerrok HH-GLI eta GLI kodearen eta bestelako seinalizazio-bideen arteko elkarrekintzak lantzen dituzte, hala nola p53 eta RAS-MEK/AKTen galera, edo BMP eta WNTen aktibazioa.

Epe luzeko gure helburua honako hauxe da: kontzeptu-multzo bat osatu, enbrioien garapenarekin eta minbiziarekin zer ikusia duten eragile eta gorabehera ugariak ulertze aldera. Are gehiago, gure laborategia, besteak beste, buru-belarri dabil molekula inhibitzaile txikiak garatu nahian, sendabide aukerei begira.

रिज़ इ अल्ताबा प्रयोगशाला

हमारी सम्पूर्ण खोज का लक्ष्य है, समझना के कैसे भ्रूण रूपलेता है , कैसे वह बनता है और वयस्क मेंपुनः आकृत होता है और यह रोग में कैसे अनियमितरूप सेविकसित होताहै.

हमारी विज्ञान प्रयोगशाला का प्रमुखतः ध्यान केंद्रित है स्टेम कोशिका पे;दोनों, सामान्य विकास में और रोग में है. मस्तिष्कऔर अन्य अंगों मेंऊतक-विशेष स्टेम सेलकी उत्पत्ति होती है, जो किऊतकअनुरख्शणमें, चोट के बाद मरम्मत में और उम्र बढ़ने के दौरान शामिल होते हैं. हम उन स्टेमकोशिकाओं की एक सदहरण परिभाषा मका समरथन करते हैं, किवे स्वयं को नवीनीकृत कर सकते हैं औरएक या एक से अधिक प्रकार की विशिष्ट कोषिकाओं को जन्म दे सकते हैं. उदाहरण के लिए, तंत्रिका स्टेम कोशिकाएं तंत्रिका कोष को जन्म देती हैं, मस्तिष्क कि तारामय और अल्प शाखित कोशिकाएं , और लिएबेर्कुहं के तहखाने में आंत की उपकला ऊतक को पैदा कर सकते हैं.

हमारामुख्य प्रयासहै विभिन्न परिस्थितियोंकीसूरत केतहत , एकनिश्चितसमयपर आत्मनवीकरण औरविशेषरूपसे कोशिकाओं कोप्रदानस्तेम्नेस के नियंत्रण को स्पष्ट करना. स्तेम्नेस हमारे विचार में,एक गुणस्वभाव है, औरहम इसके कार्यात्मक व्यवहारपालन और कोशिका-भाग्य परिणामों केबारेमें शोध ज़रूरी समझते है. हमारेप्रयासों का मूल उद्देश्य रहा है, अग्रमस्तिष्क केपार्श्व वेंट्रिकल के उप-वेंट्रिकुलर क्षेत्रकी तंत्रिका स्टेम कोशिकाओं पर. इसकेअतिरिक्त, हमसंबोधित करतेहै आंत की स्टेम कोशिकाओं को, और अन्यवयस्क स्टेम कोशिकाओं को. इसके साथ ही, हमें रूचि है यह जानने में कि कैसे वयस्क विभेदित कोशिकाएँभ्रूणीय स्टेम कोशिकाओं कीतरह संपत्तियोंकेअधिग्रहण कर, पुनः कार्यक्रमित होती हैं.

इसके अलावा हम कैंसर स्टेम कोशिकाओं के केजीवविज्ञान में, ग्लियोओब्लास्टोमा, मेलेनोमा, पेटकेकैंसर औरअन्य अंगों पर ध्यानदेते हैं. इन अबुर्द की कोशिकाओंमें है स्टेम्नेस गुणस्वभाव और स्वयं कोनवीनीकृत प्रदर्शन करने की शम्ता. इसकेअलावा, इन कोशिकाओं में एक नया आबुर्द उत्पन्न करने की क्षमताहै. संभावित हैकिवे आबुर्द पुनरावृत्तिऔर कैंसर के अन्य अंगों में फैलने केलिएजिम्मेदारहैं. इस पर काफ़ी समय/प्रयास समर्पितकियागयाहै औरकुछसफलता कैंसरसेलड़ने पे मौजूदहैपर कुछ मज़बूत पेशकश इसके इलाज के लिए नहीं है.

हमारा विचार हैकि सामान्यविकास, होमेओस्टेसिस और कैंसर कोशिका में,स्टेमकोशिकाओं के व्यवहार की समझ, न ही केवल स्टेम्नेस परप्रकाशडालेगी बल्कि, नए चिकित्सकीय रास्तओं की प्राप्तिकरस्त्रोत्र बन सकतेहैं. हमारी प्रयोगशाला कामुख्य प्रयास ये समझने में है कि कैसे कैंसरकीकोशिकाओंका आत्म-नवीकरण होता है,और कैसे दूसरे हाथ पर बढ़ते तथा फ़ैलते टयूमर में स्टेम्नेस योगदान देते है.

ग्ली मार्ग कई भूओमिका और उसका कार्य, हमारी प्रयोगशाला में जांच कीचिंताओं का मुख्य है.यहएक निहित संकेतमार्ग है, जिसके द्वारा कोशिकाएँ अपनीस्थिति, भाग्य औरव्यवहार कापतालगानेके संवादकरते हैं. हमने पिछलेदशककेदौरान मानवीय कोशिकाओंऔर मानव ट्यूमरमें ग्ली प्रतिलेखन कार्यों को सुलझाने काबीड़ाउठायाथा और कुशलतापूर्वक, ग्ली कोड, एचएच और गैर-एच एच संकेतओं को परिभाषित कर इनके एकीकरण तथा अन्य धारणाओं काविकास किया था.हमने ट्यूमर प्रगति का नमूना प्रस्तावित किया है, जो कि ग्ली-१ कीमोर्फोजेनेटिक कार्रवाई और बढ़ते ट्यूमर, तथा कैंसर कम करने की घटनाओंपर आधारित है. नतीजतन, हमारी प्रयोगशालाके अनुसंधान में है,एच एच – ग्ली केविभिन्नमार्गों के बीच बातचीत तथा अन्यमहत्वपूर्ण संकेतरास्तों केसाथ ग्ली कोड और पि- ५३ की अनुपस्थिति में कैंसर पैदा करने वाली घटनाओं, संकेतन रस-मेक/ए.के.टी. और बी.म.पी., विंट रास्तों की जाँच.

हमारा दूरदर्शित लक्ष्य है,कैंसर तथा विकास की घटनाओं तथा असंख्य क्रियाओं को ढांचाविकसित कर समझना. इसके अलावा, हम इन और ऐसे अन्यलक्ष्यों के लिए छोटे रासायनिक अवरोधकों का निर्माण करना चाहते हैं,जिससे कि एक संभव उपचार का विकास हो.

Ruiz i Altaba Lab

A kutatasunk celja megerteni, hogyan alakulnak ki a szervek az embrionalis elet soran, mi tartja fenn a mukodesuket a felnottkorban es hogyan valtoznak meg betegsegek kovetkezteben.

A kutatolaboratoriumunk kozponti temaja az ossejtek biologiaja normalis es patologias allapotban. Az agy es mas szervek felnottkorban is tartalmaznak szovet-specifikus ossejteket, melyek resztvesznek a szovet altalanos fenntartasaban es regeneraciojaban serules eseten vagy oregedesi folyamatok kovetkezteben. Az ossejtek olyan sejtek, melyek kepesek sokszorozodni es kepesek egy vagy tobbfele specializalodott sejttipussa alakulni. Az idegi ossejtek idegsejtte es gliasejtte differencialodnak az agyban, es azok az idegi ossejtek, melyek az ugynevezett Lieberkuhn-kriptaban talalhatok, kepesek a legkulonbozobb hamsejtekke fejlodni a belrendszerben.

Elsodleges feladatunk felderiteni a sokszorozodas mechanizmusait es meghatarozni a multipotencia fogalmat kulonbozo szovetben egy adott idoben es adott korulmenyek kozott. A multipotencia, szerintunk, egy olyan specialis jellemzo, mely befolyasolja a sejtek mukodeset es differencialodasat. Elsosorban az idegi ossejtekkel foglalkozunk, melyek a szubventrikularis zonaban talalhatok az agyi oldalkamrakban. Ezenkivul a belrendszeri ossejteket, valamint az embrionalis ossejteket tanulmanyozzuk. Vegul, nagyon erdekes lenne megerteni, hogy a felnott differencialodott sejteket hogyan lehetne ujraprogramozni, hogy embrionalis ossejt-szeru tulajdonsagokat mutassanak.

Tovabbi kiserleteink az ossejtek szerepet vizsgaljak a rakbetegsegben, pl. glioblastomaban, melanomaban, vatagbelrakban es mas rakos betegsegekben. A rakos sejtek kozott vannak olyan sejtek, melyek a multipotencia es a sokszorozodas kepessegevel rendelkeznek. Ezek a sejtek kepesek uj daganatot letrehozni, vagyis a kiujulasert es az attetelert felelosek. Hatalmas erokkel folyik a kutatas es jo nehany eredmeny szuletett mar a rak legyozeseben, de nagyon keves ismert meg az attetel kezeleseben.

Meggyozodesunk, hogy ha megismerjuk az ossejtek normalis mukodeset a fejlodes alatt, majd rakos betegsegekben, uj kezelesi modokat tudunk javasolni. Ezert a laboratoriumunk alapveto munkaja felderiteni a rakos sejtek sokszorozodasi mechanizmusat, amely felelos a tumor meretenek noveleseert es a tavoli szervekben letrejovo attetek kialakulasaert.

Az egyik legfontasabb molekularis mechanizmus a HEDGEHOG (HH) – GLI jelatviteli palya. Ez egy sejtek kozotti kommunikacios rendszer, mely tudosit a sejtek elhelyezkedeserol, differencialodasarol es mukodeserol. Az elmult tiz evben felderitettuk a GLI transzkripcios faktor mukodeset gerinces sejtekben es emberi daganatokban es feltartuk fontos integracios szerepet mind a HH es nem-HH eredetu jelek tovabbviteleben. Feltetelezzuk, hogy kozponti szerepet jatszik a tumor progressziojaban, mivel rakkelto anyagok hatasara vagy tumor szupresszor elemek hianyaban fokozodik a mukodese. Jelenleg a kulonbozo kozremukodo molekularis palyak felderiteset kezdtuk el, mint p53, RAS-MEK/AKT es BMP, WNT jelatviteli rendszerek.

Munkank hosszutavu celja megerteni a tobb szaz, ezer molekularis esemenyt, mely megmagyarazza az egyedfejlodest es a tumor kifejlodeset. A fent emlitett jelatvivo palyak befolyasolasara ugynevezett kis molekulakat keresunk es szeretnenk uj kezelesi modokat kidolgozni ezek segitsegevel.